Na het ongeluk van twee weken geleden ben ik weer rustig gaan trainen en dit ging steeds beter. Alhoewel het trekken aan het stuur nog pijnlijk was, belette mij dat niet om een GOW te proberen. Ik wilde namelijk weten hoe ik ervoor stond. Even leek het niet haalbaar om te starten omdat mijn nieuwe cyclecrosser nog niet af was. Gelukkig heb ik zondagochtend alles in orde gekregen en kon ik samen met mijn vriendin Leonie afreizen naar Hengelo.
Voorgaande keren was het rondje in Hengelo zwaar. Een zogenaamd Zwitsers rondje; veel op en af over nat gras, wat na enig verloop veranderde in blubber. Dit jaar was dat niet anders. Het inrijden op de nieuwe cyclecrosser voelde wat onwennig, dit waren immers pas mijn eerste meters. Ik had direct al door dat er wat veranderd moest worden, maar hiervoor had ik niets bij me.
Om 12 uur was de start. Ik had een goede start en ging met een kleine voorsprong de eerste bocht in. Deze voorsprong werd snel groter maar vervolgens kwam Erik van Laar ronde na ronde dichterbij en sloot halverwege de koers aan. Ik had niet echt het gevoel hoe hard ik reed. Alles was nog onwennig. In een bocht gleed daarom mijn voorwiel weg en kwam ik met mijn stuur in het lint terecht en ging Erik van Laar mij voorbij. De voorsprong van hem was niet veel maar het gat dichtrijden lukte mij niet. Even zette ik alles op alles maar zag vervolgens dat het niet baatte. Ik kon immers niet aan het stuur trekken. Zo reed ik de laatste ronde rustig uit en werd 2e. De rest was ver achter.
Deze week eerst wat dingen veranderen aan de nieuwe cyclecrosser en dan op zaterdag 22 oktober 2011 richting Hardenberg voor de tweede GOW. Als daar het gevoel goed is, ga ik misschien weer een Nationale cross rijden.
|
