Na donderdag een aantal voorbereidingen gedaan te hebben voor het parcoursbouwen zijn we vrijdag morgen heel vroeg opgestaan om 7:30 bij de Radstake te kunnen beginnen met het opbouwen. ‘S avonds 20:00 wat dingen verzamelen voor zaterdag en de volgende dag weer het zelfde verhaaltje.
Zondag morgen was het dan zo ver de grote dag voor ons was begonnen, hopen dat het rondje geslaagd zou zijn. Atse ging de laatste linten spannen op de plekken waar dat zaterdag nog niet kon en ik ging het geluid regelen voor de speaker. Na veel verschillende reacties wisten we dat het rondje niet iedereen even lekker lag, toch ook veel goede reacties. Met al die reacties zijn we reuze blij en weten we hoe we het volgend jaar nog beter kunnen maken.
Zelf ging ik het ook nog proberen ondanks dat ik overal spierpijn en blaren had. Doordat ik me vermoeid voelde was ik niet echt scherp en heb ik het op de technischere stukken wat voorzichtiger gedaan. In de tweede ronde begon het te regenen en werd het op veel plekken glad, ondanks dat ik wat voorzichtiger de eerste paardenstal inreed gleed mijn voorwiel weg en ging ik onderuit. Hierdoor kon ik niet echt goed meer sturen omdat mijn hand een beetje pijn deed.
Toen ik over de finish was wou ik mijn shirt aandoen maar dit deed wel veel pijn aan de hand, en ik besloot naar de mobile huisartsenpost op het terrein te gaan. Hier constateerde de arts dat het een mogelijke breuk kon zijn in mijn middenhandsbeentje genaamd Pisiform. Hij heeft mij doorverwezen naar het ziekenhuis om daar foto’s te laten maken. Na een lange tijd wachten kreeg ik een röntgenfoto van mijn hand. Het was een lastige plek om te fotograferen. Gelukkig konden ze mij vertellen dat het geen breuk was maar een flinke kneuzing. Met een achtste plaats vond ik het wel een geslaagde dag.
|
